Seni Çok Özledim Anne

[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]

SENİ ÇOK ÖZLEDİM ANNE

Yine bir Anne’ler günü sensiz geçti Anne.Her Anne’ler günündeki gibi yine ağladım.Her kes gülüp söylerken ben ıssız köşeleri aradım,Kimse göz yaşlarımı görmesin diye saklandım.
Biliyormusun Anne ben hiç sensizliğe alışamadım.Nerye baksam sanki sen çıkıp gelecesin gibi geliyor bana.Boynumu büküyor ve öylece senin hayaline dalıyorum.Üzgün ve dertli.
Yine bir Anne’ler günü geçti sensiz,ve neş-esiz.Olmuyor,olmuyor Anne sensiz olmuyor.Senin özlemin hasretin içimde alev alev yanıyor.İçim acıyor Anne içim acıyor.Bir kuş gibi kanat çırpa çırpa uçtun gittin göklere.Beni bırakıpta gittin.
Yine bir Anne’ler günü geçti Anne,sensiz ,neş-esiz ve sessiz sessiz.Hasretinin sessiz çığlıklarında yüreğim çığlık çığlığa.Ben o gün vitrinlere bakmak istemiyorum,vitrindeki yazıları okumak istemiyorum.Anne’ler gününde hep ağlıyorum.Herkese Anne’ler günü olan o en sevdiğim gün,şimdi benim hüzün günüm.
Yine bir Anne’ler günü geçti Anne,sen yoksun ve ben mahsun.Seni çok özledim Anne çoook.Bana yavrum demeni,çocuğum demeni,bana sarılıp öpmeni,yüzüme o şefkat dolu tebessümle bakmanı,beni nazlamanı,sevmeni özledim Anne sevmeni.Bana hep Dua’lar ederdin,Allah’ım sen yavrumun bahtını açık et,yavruma sağlık sihhatler ver derdin.Şimdi beni kim sevecek Anne kiiiim.Kim benim yüzümü şefkatle,sevgiyle,merhametle okşayacak.Kimse senin yerini tutabilirmi Anne tutabilirmi.
Yine bir Anne’ler günü geçti sensiz,sessiz sessiz ve neş-esiz.Ben garip,ben öksüz,ben yetiiim.
Arkadaşlarım bir birlerine Anne’lerine aldıkları hediyeleri anlatırlarken benim,gözlerim doluyor,içim titriyor.O zaman sensizlik bende dahada bir acı oluyor.Seni çok özledim Anne çoook.Ama Anne’ciğim ben senin Ruhuna Dua’lar okuyorum,Allah’ım diyorum,Allah’ım,sen Anne’mi sev,onu koru.Ona Cennet’in en güzel yerini ver.Onu sana emanet ediyorum diyorum.Aaaaaah Anneciğim aaah,ne güzeldi seninle yaşarken.O zaman bir başka doğuyordu güneş,bir başka esiyordu rüzgar,bir başka oluyordu mutluluk.Gecenin sonunda sabah bir başka oluyordu.Yine bir Anne’ler günü geçti sensi,sessiz ve neş-esiz.Anne’ciğim sen gidince ben gülmeyi unuttum,artık geceler hüzünlü,Bayramlar sessiiiz.Senin bir busene hayatımı verirdim geri gelseydin eğer.Ben artık eski ben değilim.Ben mahsuuun,ben üzgüüün,ben biçaresizim.Seni çoook özledim Anne çoook.Anne,hayattaki en büyük arzum,bir bebeğim olması ve onu senin kucağında görmekti.Beni sevdiğin,beni nazladığın gibi onuda nazlamanı görmekti.Ama olmadı,Mevla’m vermedi,vermedi ama senide benden aldı.Şimdi ben mutsuz,şimdi ben umutsuzum Anne.Yine bir Anne’ler günü geçti Anne,sensiiiz ve sessiiiz sessiz.Senin yokluğunda ben mahsuuun ve neş-esiz.Seni çok özledim Anne çooook.

SEDAT YILDIRIM

CANIM ANNEM İÇİN

Alemlerin Efendisi,o da doğdu bir anadan.
Anneleri kutsal saymış,bu yeri göğü Yaratan.

Bize canından can vermiş,sevipte canan diyerek,
Nasıl sana asi olur,bir evlat bunu bilerek.

Ödeyemem emeğini,üzerimde hakkın çoktur,
Bu Dünya’da senin gibi,fedakar hiç bir kul yoktur.

Hasta olsam ağlar idin,Hak’tan yardım umar idin.
Beni büyütmekti derdin,bana canım yavrum derdin.

Yemez yedirirdin bana,giymez giydirirdin bana.
O temiz helal sütünden,içtim Anam kana kana.

Geceleri uyumadın,sende benimle ağladın.
Oğlum büyüyecek diye,Hakka,’a umutlar bağladın.

Bana bakardın sevgiyle,ben büyüdüm emeğinle.
Dua ettin sen Allah’a,baktın hep gönül gözüyle.

Seni anlatmaya yetmez,kifayetsiz kelimeler.
Ömrüm ibadetle geçse,hakkın ödemez ameller.

Beni büyütüpte gittin,bu Dünya’ya veda ettin.
Beni bir tek gerçek kalple,canı gönülden sen sevdin.

Layık olmaz isem sana,haram olur cennet bana.
Muhammete (S.A.V.)komşuluğu,nasip etsin Mevla’m sana.

Rab’bimin Rahmet kolları,sarsın seni sıkı sıkı.
Senin ile ben yaşadım,Dünya’da tek büyük aşkı.

Ben vefanın anlamını,senin sevginde yaşadım.
Senin gerçek değerini,sen öldüğünde anladım.

Canım Annem güzel Annem,bende öleceğim madem.
Koşup sana geleceğim,bittiğinde benim vadem.

Sedat derki bu Dünya’da,Anne gibi yar bulunmaz.
Annesini üzen insan,hayatta hiç iflah olmaz.

İnsan oğlu al aklını,fırsatın varken başına.
Rızasını al Annenin,bunu bırakma yarına…

SEDAT YILDIRIM